دارالمجانین

شاید وقتی اولین روزهای تولد یک برنامه خبری با مضمون و محتوی متفاوتی از سایر برنامه های خبری رو شاهد بودیم, کمتر کسی فکر میکرد که این برنامه پرمخاطب به ابن نحو تغییر جهت بده و به این راحتی رنگ عوض بکنه. صحبتمون در مورد بیست و سی و کامران نجف زاده هست. اون روزهای اول همه در مورد این برنامه خبری و سبک و سیاق جدیدش حرف میزدیم. و همه در این مورد متفق القول بودیم که این برنامه یک سنت شکنی متهورانه و فوق العاده ای رو انجام داده. تغییر, ان هم تغییر مثبت از جمله مواردی بوده که تو این چند دهه کمتر تو این کشور شاهد بودیم. پیوستن بیست و سی رو به جمع برنامه های خبری به فال نیک گرفتیم. اما اون چیزی که امروز شاهد اون هستیم تفاوت فاحشی داره با اون تصویری که بیست و سی اون اوایل از خودش به نمایش می گذاشت. جهت گیری های مغرضانه علیه احزاب غیر حاکم و تشویق بی چون و چرای سیاست های غلط محافظه کاران و تندروهایی که این روزها القاب و عناوین عوام فریب شون ماشاالله سر به فلک زده. تیکه انداختن به خبرگزاری های خارجی و متلک پرانی به این و ان و ترور شخصیت اصلاح طلبان و تخریب چهره های بزرگی که به ساز محافظه کاران نرقصیدند از جمله اعمال چیپ و لمپنی بود که ابن برنامه خبری در راستای جلب نظر اربابان پشت صحنه انجام داد و مدام داد سخن از رسالت قلم و مطبوعاتی و رسانه ای زد و در عمل کثیف ترین حقه های خبری و سانسور و جوسازی را بدعت گذاشت. در این روزهایی هم که به انتخابات  نزدیک میشویم به دستور اربابان پشت صحنه سعی در پیروز قلمداد نمودن حزب حاکم نموده و این اواخر یه پیروزی سی در صدی رو هم برای اصلاح طلبان پیش بینی کرده که بله ای عوام الناس اگه فردا دوباره شاهد بیرون اومدن یک عده افراد متحجر و نظامی از صندوق های رای شدید بدانید که اینها همان منتخب خودتان است و سفارش و تقلب و اینا اصلا در کار نبوده. جل الخالق. و ای کاش این جهت دهی به افکار عمومی به همین خاله بازی های سیاسی منحصر میشد. که نشد و در همین روزهای اخیر که جریان ازار و اذیت یک دختر ایرانی به دست مهاجران و همزبانان عزیز افغان از طریق بلوتوث دست به دست شد و مردم افتادن به جون افغانیها و کتک شون زدن و خان هم به شوری آش پی برد, جهت تسکین افکار عمومی با لحنی تمسخرامیز تیتر خبری زد که نزن! افغانی نبوده. و جالب تر اینکه روزنامه جام جم روز یکشنبه ( دقیقا دو روز بعد ) به افغانی بودن عوامل تجاوزگر به ناموس مردم اعتراف کرد. ای کاش بیست و سی این مورد رو با بازیهای به ظاهر سیاسی که سیاستی هم درش مشاهده نمیشه قاطی نمیکرد و اینجوری احساسات یک ملت رو با نیش و کنایه به باد تمسخر نمی گرفت. هر چند. نه به کامران نجف زاده میشه خرده گرفت و نه به همکاران خوش تیپ و خوش مشربی که دلقک وار ادا و اصول های خبرنگاران اون ور آبی رو تقلید میکنن. می دانیم. شما هم در این بازی کثیف حکم عروسک های خیمه شب بازی رو دارید که اختیاری از خودتون ندارید. سایر برنامه های خبری ایرادی بهشون وارد نیست. اونها چند دهه ای هست که به همین سبک و سیاق برنامه هاشونو اجرا میکنن. حداقل یک چهره عوام فریب از خودشون ارائه نمیدن و ادای دموکراسی و جریانات ازاد خبری رو در نمیارن. افسوس . . . ته نوشت:

خدابیامزره پدر این کسی رو که کابل برگردون رو اختراع کرد. اگه این نبود به چه بهونه ای میخواستن خط تلفن ننه مرده مارو یه هفته قطع کنن؟ ( بهونه خوبیه واسه یه هفته غیبت )